Tik op de envelop. En lees hem als je even alleen bent.
Zestien jaar
Zo lang zijn we al bezig
–dagen getrouwd, vandaag
Zeventien
17 jaar geledenLissabon, de vraag
17 oktober 2010Ja, waar iedereen bij was
17 januariMijn brief aan jou
17 augustusJe eerste dag op het rabbinaat
17 oktober 2026Dit
De vraag
Ga je een nacht met me weg?
Zaterdag 17 oktober. Ik heb alles alvast geboekt, wat misschien een beetje brutaal was, maar ik wilde dat het er gewoon stond. De rest is aan jou.
Ja, natuurlijkAlsof je het nog moest vragen na zestien jaar.
Ja, en ik tel nu al afZeg maar hoe laat je me ophaalt. Ik sta klaar.
Ja, telefoons uitVanaf het moment dat we wegrijden tot we terug zijn.
Vraag twee
En de zondagochtend?
Zaterdagochtend brengen we Abel weg en daarna rijden we de Veluwe in. Die dag heb ik al bedacht, en de avond ook: we eten beneden in het hotel, vijf gangen lang. Maar dan word je zondag wakker en is er nog niets gepland. Dat stuk is van jou.
Blijven liggenmag echtGeen wekker, ontbijt zo laat als het kan, en pas opstaan als iemand ons eruit zet.
Ontbijten en de sauna inRustig eten, en dan nog een uur warm water voordat we weg moeten.
Nog één wandelingDe Veluwe in, zondagochtendlicht, en pas daarna richting huis.
Een fietstochtZandpaden, bos, en af en toe stoppen omdat het te mooi is om door te rijden.
Het museum in het parkBeelden tussen de bomen, en een koffie voordat we naar de jongens gaan.
Verras meJij bedenkt de ochtend, ik kom wel kijken wat er gebeurt.
Geen vraag · een mededeling
Voor ’s avonds hoef je niets te regelen
Zaterdagavond eten we beneden, aan een tafel die al voor ons klaarstaat, en er is nergens haast bij. En wat je aantrekt heb ik al bepaald: de jurk, de schoenen, en alles daaronder. Het ligt klaar op het bed als we aankomen. Precies zoals in Lissabon, alleen weet je deze keer dat het komt.
Je pakt het uit op de kamer, en ik zie je liever staan dan dat je er iets over zegt. Het hoort allemaal bij elkaar, tot en met wat alleen wij zien. En als het niet zit of niet goed voelt, dan trek je gewoon aan wat jij wil. Daar hoef je niets over uit te leggen, lieverdje.
Eén hint dan.
Tik maar. Daarna hou ik mijn mond tot 17 oktober.
Jouw opdracht
En één ding regel jij
Ik heb het meeste al bedacht. Maar ik heb met opzet één plek leeggelaten en die is van jou. Regel jij iets voor die 24 uur. Wat dan ook, groot of klein. En vertel me niet wat het is.
Ik wil het pas weten op het moment dat het gebeurt. Precies zoals jij niet weet wat er op het bed ligt.
Weet je even niets?
Tik maar, dan geef ik je een voorzetje.
Eén draai
Waar mag ik je mee verrassen?
Hieronder staan twaalf dingen. Kies er acht die op het rad mogen, en mist er iets, schrijf het er dan gewoon bij. Daarna draai je één keer. Wat eruit komt zie jij niet. Ik wel.
Kies er acht ↓
Maximaal twee. Wat je hier invult telt automatisch mee en gaat dus ook het rad op.
Wat eruit komt zie jij niet. Ik wel, en ik zorg dat het gebeurt.
Nu jij
Nog een paar dingen
Verder hoef je niets. Alles wat je hieronder aantikt of schrijft komt bij mij terecht, en ik lees het serieuzer dan je denkt.
Iets wat we absoluut nodig hebben en wat ik normaal nooit inpak. Groot of klein, serieus of niet.
Wat je nodig hebt, of waar je het met me over wil hebben. Iets waar we thuis nooit aan toekomen.
Zeventien jaar geleden, een jaar voor onze trouwdag. Wat is het eerste beeld dat bovenkomt?
Waar heb je stiekem zin in? Wat zou je willen dat ik regel of voor je uitzoek? En als er iets is waar je juist geen zin in hebt, schrijf dat hier dan ook. Dat weegt zwaarder dan alles wat ik zelf bedacht heb. En je mag brutaler zijn dan je normaal zou opschrijven. Ik ben de enige die het leest.
XVI
Het staat vast
Dan is het een afspraak
–dagen
–uren
–minuten
–seconden
tot zaterdag 17 oktober
Je mannetje
Dit opent je mailprogramma met alles er al in. Je hoeft alleen op versturen te drukken.
